دورغ

آنچه من دورغ و ناراستی مینامم نظری است که برای اولین بار چنین تعریف می شود، دورغ و یا ناراستی انکار همه ی امکانات انسانی در موقعیتی که شخص می تواند در آزادی کامل قرار می گیرد.باتن آسایی خفته در هر شخصی رگ حیات سرشار او را آلوده می کند که سبب می شود جامعه پر شود از انسان های که همه چیز را خوار می کنند و نشانی از میل رسیدن به تعالی دیده نمی شود.دورغ خفه کردن امید برای پیشرفت است از بین بردن هدف برای انسان می باشد هرکسی به هرشیوه ای و به هر دستاویزی که مختص اوست چنگ می آویزد تا خویش را فراموش کند و هیچگاه در معرض آزادی قرار نمی دهد و به صورت بنیادین آزادی را حق خویش نمی داند و به لذات انگل وار چونان موجودی انباز شده در کل خرسند می شود و چونان گله وار راضی به هدفی که چوپان برای او مشخص می کند دلخوش است ،چوپان نیز خود یکی از همین دورغ گویان وا رفته و گریزان از آزادی می باشد ،در نهایت دورغ و ناراستی یعنی نداشتن هدف و راضی به بیماری بودن که مرگ تدریجی خویش را به همین دستاویزها از یاد می برد کرمانشاه و بیستون سرافراز...